Johnny Cash tributeband Def Americans keert op zaterdag 1 juni terug naar Neushoorn met een nieuwe show: San Quentin. Zanger en gitarist Elco Weitering heeft een voorliefde voor Johnny Cash en weet ons en jullie dan ook het een en ander te vertellen over de ‘Man in Black’. Bovendien verruilde hij de elektrische gitaar voor een akoestische om een hommage aan Cash te brengen.

Wie inspireerde je muziek te gaan maken?

‘Ik was als puber nogal onder de indruk van het scheurwerk van Gary Moore. Zo rond mijn 16e raakte ik verslingerd aan metal; begin jaren ‘90 niet zo gek met Dynamo Open Air op zijn hoogtepunt. Mijn eerste concert was Monsters Of Rock in Nijmegen in 1992. Ik wist na het zien van Metallica en AC/DC zeker: ik wil ook in een band spelen. Ik speelde toen al bijna een jaar akoestisch gitaar. Ik had een jaar daarvoor een zwaar brommerongeluk gehad. Met het geld dat ik terugkreeg voor het wrak kocht ik mijn eerste gitaar en ging ik op les. Zo gauw het ging, verruilde ik dus die akoestische gitaar voor een elektrische. Ik ben pas met Def Americans weer teruggegaan naar akoestisch spelen.’

Wat is jullie favoriete Johnny Cash-song om te spelen?

‘Dat verschilt. Er is zoveel wat tot de verbeelding spreekt. Het enige nummer wat ik naar mijn smaak echt mis als we hem niet hebben gespeeld in de set is ‘A Boy Named Sue’. Dat nummer is echt zo verweven met Johnny Cash.’

Wat is het raarste dat jullie ooit tijdens een optreden hebben meegemaakt?

‘Een paar jaar geleden  speelden we op een country festival in Noorwegen. Het bleek de heetste zomer ooit te zijn daar. In de verzengende hitte voor het podium waagde zich niemand, behalve twee invalide concertbezoekers die zich verplaatsten in grappig verbouwde voertuigen: een badkuip op wielen en iets wat leek op een botsauto als ik het me goed herinner. Ze probeerden elkaar te vangen met lasso’s.’

Wat hebben jullie met Leeuwarden?

‘Door de jaren heen zijn we bij Willem Wâldpyk langs geweest in de studio, hebben we in Schaaf City Theater gestaan met Tommy Cash en afgelopen jaar stonden we voor het eerst in Neushoorn met een uitverkochte Folsom Prison show. Van de zomer hebben we een festival gehost in de Blokhuispoort met onder andere Mattanja Joy Bradley, Blue Grass Boogiemen en Black Bottle Riot. Zo’n staat van dienst is eigenlijk aardig bijzonder. Waarom dat zo is of hoe dat is gekomen, daar heb ik geen verklaring voor. Friezen lopen over het algemeen wat sneller warm voor de muziek van the Man inBlack. We spelen geregeld in Friesland en komen er graag.’

Wat kunnen we verwachten van jullie show in Neushoorn?

‘Wij volgen het succes van Folsom Prison – net als Johnny Cash zelf – op met de San Quentin-show. We spelen het niet een-op-een na, maar we blijven wel trouw aan de songselectie en de stijl van die plaat. Vergeleken met Folsom superster te worden, een eigen tv-show lonkte. Nieuwe gitarist Bob Wootton bracht een iets steviger gitaarsound naar het podium; de band en vaste kliek van Statler Brothers, Carter Sisters en Carl Perkins hadden natuurlijk onophoudelijk getourd met Cash en dat is te horen. Tijdens het optreden in San Quentin ontstond de versie van ‘A Boy Named Sue’ die werd uitgebracht op single. Die is muzikaal bijna onmogelijk te reproduceren, maar we gaan ervoor!’

Tickets & info vind je hier.